Gazetopedia.plwersja beta

W 2001 r. na SLD-UP głosowało 41 proc. wyborców - 5,3 mln Polaków. W niedzielę premier podaje się do dymisji, a koalicja balansuje na 8-proc. progu poparcia.

Leszkowi Millerowi nikt nie odbierze ogromnych zasług dla wprowadzenia Polski do Unii Europejskiej. Można dyskutować nad proamerykańskim kierunkiem polityki wobec Iraku, ale trudno zaprzeczyć, że jest konsekwentna i racjonalna. Zapewne niewielu polityków miałoby również tyle odwagi, by mimo spadku społecznego poparcia forsować plan ograniczenia wydatków publicznych, zamiast mamić opinię społeczną kolejnymi obietnicami i przekupywać ją rozdawaniem publicznego grosza.

Jednak Miller zdaje sobie sprawę, że przegrał, i do końca swoich dni będzie się zastanawiał, jak to się stało, że zmarnował szansę, jaką dali mu wyborcy. Deklarował, że jego rząd uczyni Polskę państwem nowoczesnym. Okazało się, że pod tym pojęciem kryła się wizja rodem z epoki schyłkowego Gierka, gdy murszejącą ideologię komunizmu zastępowały zabiegi o bogacenie się i posiadanie władzy.

Ten rząd kreował państwo układów i znajomości zarządzane odgórnie przez zaufanych towarzyszy. Deklarował walkę z zawłaszczaniem państwa, ale równocześnie zawłaszczał je sam w niespotykanej skali. Deklarował walkę z ?kolesiostwem?, ale sam stał się takich układów symbolem.

Rządzącym wydawało się, że niczym zbiorowi demiurgowie mogą wszystko. Wzrost gospodarczy miało zapewnić ograniczenie kompetencji Rady Polityki Pieniężnej i banku centralnego. Genialne recepty gwałtownego przyspieszenia podsuwał Grzegorz Kołodko. Przedsiębiorstwami z udziałem skarbu państwa rząd usiłował odgórnie kierować za pomocą służb specjalnych i kilku wybranych biznesmenów gotowych zaprzyjaźnić się z każdym, kto akurat rządzi. W rządzeniu przeszkadzały media. Rząd usiłował je sobie podporządkować - konsekwencją tego była katastrofalna dla całej formacji łapówkarska afera Rywina. Minister zdrowia Mariusz Łapiński z butą i arogancją centralizował służbę zdrowia, tworząc dojną krowę dla kolesiów robiących na niej interesy.

Ten rząd odchodzi, pozostawiając wysoki wzrost gospodarczy, niską inflację. I fatalny wizerunek siebie samego. ?Nauczyliśmy się być w opozycji i u steru władzy. Jesteśmy mądrzejsi, lepsi, starsi? - mówił Leszek Miller dwa i pół roku temu. Czy po jego rządach społeczeństwo jeszcze wierzy, że przyjdą lepsi i mądrzejsi? Jeśli straciło tę wiarę, zrezygnowało z udziału w życiu publicznym lub skierowało się ku populistom, byłby to najgorszy skutek jego rządów.

Europa stawia decydujący krok ku jedności budowanej wokół zasady ?wolni z wolnymi?, ?równi z równymi?. Jest ona odpowiedzią na dwie krwawe wojny XX w. i na dwa systemy totalitarnych dyktatur: faszyzm i komunizm.

Na naszych oczach odbywa się ostateczne przekreślenie porządku jałtańskiego, gdy Polska i inne kraje Europy Środkowej i Wschodniej, ledwie uwolnione od Hitlera, wpadły w łapy stalinowskiego despotyzmu. Przez 50 lat doświadczaliśmy ?Historii spuszczonej z łańcucha?. Dziś Historia pokazuje twarz uśmiechniętą i przyjazną.

Takie dni rzadko zdarzają się w ludzkim życiu. Dla mojego pokolenia był to dzień wyboru papieża Jana Pawła II, dni Sierpnia '80, Nagród Nobla dla Czesława Miłosza i Lecha Wałęsy, wyborów 4 czerwca 1989 r. Cóż - to niemało jak na jedno życie. (...)

Było ich ponad 3,5 tys. Protest trwał osiem godzin i był całkowicie pokojowy: przy muzyce i skandowaniu okrzyków alterglobaliści i zwykli mieszkańcy Warszawy przeszli ulicami Warszawy, obok NBP, Ministerstwa Finansów, budynku giełdy. Domagali się m.in. respektowania praw pracowniczych, mniejszej ingerencji firm w społeczeństwo, mówili o przepaści pomiędzy bogatymi i biednymi w Polsce i na świecie. Od obradujących w Victorii oddzielał ich kordon policji. (...)