Gazetopedia.plwersja beta

Z dziennikarskiego obowiązku, który nakazuje dzielenie się z czytelnikami tym, co wiemy, musimy powiedzieć, że choć wymienia się Bronisława Geremka i Jacka Kuronia, to najbardziej prawdopodobnym kandydatem jest Tadeusz Mazowiecki, polityk opozycyjny z ponadtrzydziestoletnim doświadczeniem, który w tym roku nie zechciał kandydować do Sejmu ani Senatu.

Wydaje się prawie pewne, że w rządzie tym PZPR obejmie resorty obrony i spraw wewnętrznych. Może jeszcze inne. Jest to wynik dwukrotnego ustępstwa ze strony opozycji. W pierwszej wersji Lech Wałęsa wyrażał gotowość sformowania przez ?Solidarność? całego rządu, co odpowiadałoby najbardziej podziałowi głosów w wyborach. W drugiej - chciał formować rząd z ZSL i SD, bez PZPR. Obecnie godzimy się w końcu na wielką koalicję, nie ustępując jednakże w kwestii zasadniczej i przełomowej. Kierowniczą siłą w rządzie nie będzie PZPR, tę rolę przejmuje od dziś ?Solidarność?! To, co przez wiele dni wydawało się niezrozumiałym meandrem politycznym Wałęsy, okazało się doskonale przeprowadzonym manewrem politycznym.

O tym, że dzień ten stanowi coś więcej niż przegrupowanie sił w polityce, świadczy wynik głosowania nad oświadczeniem Sejmu w sprawie interwencji w Czechosłowacji przed 21 laty. Za tym oświadczeniem głosowali praktycznie jednomyślnie członkowie partii ponoszącej historyczną odpowiedzialność za udział Polaków w tej akcji. Po analogicznym oświadczeniu węgierskim wnosi to nową jakość w całokształt stosunków państw, których nie można już nazywać blokiem komunistycznym.

Takie przełomy więcej zaczynają, niż kończą. Zamknięcie pewnego historycznego okresu jest mniej istotne niż kształt tego, który dopiero musimy stwarzać. Istotne jest to, co Lech Wałęsa nazwał parę dni temu głęboką reformą. W tej chwili istnieją wielkie szanse, że będzie to zdecydowany początek zasadniczej zmiany ustroju. Tylko pod takim warunkiem całe to przedsięwzięcie ma sens.