Gazetopedia.plwersja beta

Na Węgrzech przebywa obecnie 60 tys. obywateli NRD, potencjalnych kandydatów do emigracji na Zachód. 6,5 tys. z nich już jednoznacznie potwierdziło taki zamiar, zgłaszając się do utworzonych latem obozów dla uchodźców.

Decydując się na otwarcie granicy Węgry zawiesiły umowę z NRD z 1969 r., która przewidywała odsyłanie uchodźców do ojczystego kraju.

Natychmiast po ogłoszeniu decyzji władz węgierskich wschodnioniemiecka agencja prasowa ADN oskarżyła Węgry o pogwałcenie układów międzynarodowych i ?wtrącanie się w wewnętrzne sprawy NRD?.

(...) - Zdecydował się Pan na karkołomne przedsięwzięcie. Nie ma trudniejszej sprawy niż gospodarka i niewdzięczniejszego resortu niż finanse. Po co to Panu?

- Wiem, na co się zdecydowałem. Wydaje mi się jednak, że Polska ma niepowtarzalną szansę zmiany nie tylko politycznej, ale i gospodarczej. Tymczasem gospodarka została daleko w tyle. Jeśli tych zmian nie zharmonizujemy, to, co osiągnęliśmy w polityce, będzie poważnie zagrożone.

Sądzę, że udało nam się do tej trudnej pracy dobrać dobry zespół ludzi. Pana Syryjczyka na przykład poznałem dopiero kilka dni temu, ale bardzo mi się podoba. Korzystam też z pomocy kolegów z mojego dawnego zespołu, z którymi przygotowywaliśmy w 1980 r. raport o gospodarce.

Mamy strasznie mało czasu, są decyzje, które dosłownie trzeba podjąć już, we wtorek. Na przykład w sprawie budżetu.

- Widzę, że ma Pan zapał i wiarę. Jest Pan dobrej myśli?

- Powiedziałem pani: widzę ogromną szansę i chcę ją wykorzystać. Myślę, że wiem, co trzeba zrobić. Wszystko będzie zależało od poparcia społeczeństwa. To jest w tej chwili najważniejsze i o to najbardziej się boję.

W tym momencie kandydata na wicepremiera i ministra finansów opadli fotoreporterzy i telewizja zachodnioniemiecka, potem zaczęły się przesłuchania. Przerwaliśmy rozmowę i nie udało się jej już dokończyć. W czasie przesłuchania przez komisję polityki gospodarczej, budżetu i finansów Leszek Balcerowicz powiedział m.in.:

- Sytuacja jest bardzo trudna. Rozszerza się sfera ubóstwa, powiększa zadłużenie, fatalny jest stan środowiska, do tego dochodzi galopująca inflacja. Bez rozwiązania problemu inflacji nie ma sposobu poprawy sytuacji materialnej społeczeństwa i kraju.

Są dwie drogi opanowania inflacji. Albo przez kilka miesięcy próbować hamować presję inflacyjną, a potem ją zdusić i przez liberalizację cen i ograniczenie dopływu pieniędzy dojść do stabilizacji. Albo zrobić to samo szybko, niemal od razu, ryzykując, że skutki wystąpią z większym natężeniem. Te skutki w obu wypadkach będą bolesne - niektóre przedsiębiorstwa będą prawdopodobnie upadać, poziom życia na początku może się obniżyć. Będą one mniejsze, jeśli uzyskamy rozluźnienie pętli zadłużenia, to zaś zależy od radykalizmu naszych kroków.

Nie mamy luksusu wyboru wariantu, który nie zawierałby ryzyka. W przeszłości wybraliśmy życie z inflacją, a nie walkę z nią. Dalej tą drogą iść już nie można, wkraczamy bowiem w hiperinflację (...).

Ratowanie budżetu w tej chwili może polegać tylko na zwiększeniu dyscypliny podatkowej i redukcji wydatków. Nie ma czasu na nic więcej. Na dalszą metę nastąpić musi przełomowa reforma systemu podatkowego. Przedsiębiorstwom należy obniżyć stopę podatków od zysku, ale zredukować do minimum ulgi. Trzeba też wprowadzić podatki dochodowe od ludności. W Ministerstwie Finansów podjęto już nad tym prace, które trzeba wykorzystać. Będą to podatki progresywne, ale progresja nie może przekreślać przedsiębiorczości.

Program dostosowawczy dla Międzynarodowego Funduszu Walutowego musi być gotowy jak najszybciej. MFW powinien go dostać do l listopada. Są pewne terminy, których nie wolno przegapić. Negocjacje muszą się zacząć już. W uzyskaniu pomocy zagranicznej i zagranicznych inwestycji ważne byłoby szybkie przejście do wymienialności pieniędzy i jednolity kurs dolara (...).