Gazetopedia.plwersja beta

• Przypomnij hasło
• Rejestracja

Historia mego dziadka malarza Edwarda Karnieja

Edward Karniej urodził się 14 sierpnia 1890 r. w Wilnie. Od dzieciństwa zdradzał zdolności plastyczne, ale skromne warunki bytowe w jakich wyrastał nie pozwalały mu na rozwój swego talentu pod fachowym kierownictwem - był samoukiem. Przez trzy lata uczy się zawodu stolarza, a w czasie I wojny światowej zostaje wywieziony do Niemiec, gdzie pracuje jako robotnik przymusowy w kopalniach Nadrenii. Kilka prób ucieczki kończy się niepowodzeniem. Wreszcie w 1918 r. wraca do rodzinnego Wilna ze zrujnowanym zdrowiem i chorobą płuc. Zatrudnia się w dekoratorni Teatru Polskiego jako pomocnik scenografa Wacława Czechowicza. Korzystając z jego pomocy, Edward Karniej może powrócić do swych marzeń i rozwijać swój dotychczas niezauważany talent malarski. Daje się poznać w środowisku plastycznym Wilna. Wzbudza zainteresowanie profesora Ludomira Ślendzińskiego, wybitnego malarza i założyciela Wileńskiego Towarzystwa Artystów Plastyków. W 1921 r. Edward Karniej zostaje przyjęty do Szkoły Rysunkowej prowadzonej przez WTAP. Studiuje malarstwo i rysunek pod kierownictwem wspomnianego malarza Ludomira Ślendzińskiego, który wywarł decydujący wpływ na rozwój artystyczny Karnieja, znanego głównie jako portrecistę. Należy do ulubionych i najlepszych uczniów swego Mistrza. Zyskuje przydomek "malarza dzieci". Zostaje członkiem WTAP, a od 1922 r. do 1934 r. uczestniczy w licznych wystawach organizowanych przez Towarzystwo w kraju i za granicą, zdobywając wiele nagród i wyróżnień. Za "Portret żony" (obecnie w zbiorach Muzeum Narodowego we Wrocławiu ) otrzymuje Mały Złoty Medal (Wilno 1924 r.). W 1931 r., w warszawskiej Zachęcie otrzymuje wyróżnienie za "Główkę", w 1933 r. brązowy medal za "Portret pani K.", a w 1938 r. nagrodę im. M. Lenckiej za "Akt". Prace Edwarda Karnieja są obecne na wystawach promujących polską sztukę za granicą, m.in. w Brukseli, Nowym Jorku,San Francisco czy Moskwie. W 1932 r. Edward Karniej przenosi się do Torunia i w tamtejszym teatrze pracuje jako scenograf. Jego autorstwa jest ponad 60 dekoracji do wystawianych tragedii czy wodewilów. Wśród nich znalazły się oprawy scenograficzne do "Don Carlosa" Schillera, "Dam i huzarów" Fredry czy "Lilii Wenedy" Słowackiego. Wiąże się z "Konfraternią Artystów", która była wielofunkcyjną instytucją Torunia, oddziałującą na całe Pomorze. Pod koniec 1932 r. Edward Karniej otrzymuje główną nagrodę w konkursie na plakat z okazji 700-lecia Torunia. W 1934 r. bierze udział w wycieczce pejzażowej po Pomorzu, gdzie powstają obrazy z widokami Grudziądza, Gniewu, Gdyni i Helu. W 1937 r. maluje panneau dekoracyjne w Urzędzie Wojewódzkim w Toruniu, przedstawiające alegorię polskiego Pomorza, zniszczone w 1939 r. Podczas II wojny światowej odnawia się choroba płuc, Edward Karniej umiera 1 grudnia 1942 r. w Toruniu, gdzie też zostaje pochowany. Niewiele zostało oryginalnych obrazów Edwarda Karnieja, znajdujących się w muzeach krajowych i wileńskim oraz w zbiorach prywatnych. Większość z nich zaginęła lub została zniszczona podczas II wojny światowej. W chwili obecnej Edward Karniej jest malarzem zapomnianym (chociaż dwa jego portrety znalazły się nawet na aukcji internetowej). Mogłam być dumna, widząc jeden z jego obrazów na wystawie "Kobieta w malarstwie polskim" zorganizowanej przez BWA w Opolu w marcu 1977 r. Był to "Portret dziewczynki" namalowany w Wilnie (1926 r.). Drogi Dziadku! Dzień Twoich urodzin jest doskonałą okazją, aby przypomnieć o Twoim istnieniu. Nie mogłam Cię znać osobiście (urodziłam się trochę za późno, nie było Cię już wśród żywych ), ale wiem jedno, odziedziczyłam po Tobie wyobraźnię, która tak pomaga w życiu i za to Ci dziękuję.

• Autor: Antyki w Toruniu | 20.08.2011

  Witam serdecznie. Prowadzę w Toruniu galerię zajmującą się sprzedażą dzieł sztuki oraz antyków. Jestem w posiadaniu jednej pracy Pani dziadka. Dodatkowo mogę być w posiadaniu dwóch następnych prac. Jeżeli jest Pani zainteresowana proszę o kontakt telefoniczny lub mailowy. Telefon - +48 507 924 753 Adres email - antykiwtoruniu@wp.pl Zapraszamy również na naszą stronę internetową www.antykiwtoruniu.pl/

• Autor: barbara zarubin | 08.12.2010

  Edward Karniej jest rodzonym bratem mojej babci Julianny Zarubin z domu Karniej. Jest to rodzina ze strony mojego taty. Od dziecka słyszałam opowiadania o artyście ale nigdy nie było mi dane zobaczyć jego twórczości. Po wojnie losy rzuciły moją rodzinę z Wilna do Wrocławia ( rodzinę mamy ) i Gdańska (rodzinę taty ). Ani jeden obraz nie pozostał w posiadaniu rodziny. Posiadam natomiast w albumie rodzinnym dwa zdjęcia Karnieja . Mam też znaczną wiedzę o samym artyście jak i jego rodzinie .Moi rodzice po wojnie jeszcze przez wiele lat spotykali się z Anielą żoną Edwarda. Jestem wrocławianką .Wielokrotnie zwiedzałam nasze Muzeum Narodowe ale dopiero w 2009 - tym roku odkryłam obraz pt. Portret żony z 1924 roku. Na moją prośbę władze muzeum pokazały Portret dziewczynki z 1926-go roku znajdujący się również w zbiorach muzeum. Jestem szczęśliwa , że to co znałam tylko z opowiadań rodzinnych, dzieła które mogłam tylko sobie spróbować wyobrazić stały się rzeczywistością., faktem. Jestem architektem więc tym bardziej doceniam , podziwiam twórczość malarza Edwarda Karnieja. Moim obecnym pragnieniem jest nawiązanie kontaktu z wnuczką malarza autorką " Historii mojego dziadka malarza Edwarda Karnieja ." B.S.