Historia: Z mistrzem batuty w tle - Riccardo Muti

Z mistrzem batuty w tle - Riccardo Muti

Pojawiłeś się w mym życiu latem ' 93, kiedy to telewizja prywatna, której właścicielem był nawiasem mówiąc Twój rodak, usiłowała wejść na polski rynek przebojem. Miały być nim przedstawienia z Twego teatru i z Twoim udziałem. Nie byłeś jedynym bohaterem tych wieczorów, ale uwagę zwróciłam właśnie na Ciebie. Szybko doszłam do wniosku,że spektakle z Tobą staną się dla mnie świętem duchowym. Czekałam na nie z niecierpliwością, a przedstawienia w innej interpretacji uważałam za gorsze. Kiedy wchodziłeś do kanału orkiestry, moja radość nie miała granic. Przeżywałam kolejne święto muzyki, właśnie z Tobą. To było fascynujące, jak z prawie całkowitej ciemności rządzisz orkiestrą, chórem i solistami. Żaden szczegół nie mógł wymknąć się spod Twojej kontroli, całość musiała grać zgodnie z Twoją wolą i zapisem nutowym. Momentem przełomowym, kiedy zdecydowałam się do Ciebie napisać, był uśmiech, jakim obdarzyłeś swą orkiestrę, tuż po zagraniu trudnej frazy muzycznej. Było to podczas nagrania '' Don Giovanniego '' Mozarta. Nie przypuszczałam, że w stosie korespondencji zwrócisz uwagę na moje listy. Odpisałeś, a ja stałam się szczęśliwą posiadaczką obecnie już czterech pamiątek od Ciebie, szefa jednego z najsławniejszych w świecie przybytków Melpomeny. Nieoczekiwanie w marcu ' 94 odwiedziłeś nasz kraj, ojczyznę Chopina. Dla melomanów była to pierwsza okazja podziwiania na żywo Twego talentu. Poprowadziłeś jubileuszowy koncert dla uczczenia 50 - lecia jednej z czołowych gazet stołecznych. Ja, niestety nie mogłam uczestniczyć w tym święcie osobiście. Na szczęście telewizja prywatna przeprowadziła transmisję z tego koncertu, a moje zauroczenie Twoją sztuką dyrygencką sięgnęło zenitu. Chwilami wydawało się, że to nie muzyka jest głównym bohaterem tego wieczoru, a właśnie Ty, po mistrzowsku przedstawiając swoją wizję, niezrównaną interpretację utworów. Emanowała z Twej postaci radość tworzenia, a muzyka miała wymiar ponadczasowy. Momentami przypominałeś wulkan, kipiący energią, co szczególnie było widać w finale VII Symfonii Beethovena, czy w ostatnich akordach '' Bolera '' Ravela.Niesamowita uczta duchowa, nie tylko w świecie dźwięków, ale i obrazu. Niezapomniane przeżycie. Wiem, skąd się wzięła fascynacja Twoją osobowością - nie sposób było się oprzeć Twej magii czarnoksiężnika, a wszystko to za sprawą ekspresji ruchu Twych rąk i dynamiki ciała. Nieodparcie kojarzysz mi się z Paganinim, który w demoniczny sposób oczarowywał swych słuchaczy. Łączy Was pochodzenie, temperament, batuta w Twoich rękach jest smyczkiem, a orkiestra skrzypcami Mistrza. Zrobiłeś dla mnie tak wiele, dzięki Tobie ponownie odżyła moja miłość do opery. To Ty miałeś duży wpływ na moją decyzję i wyjazd do Twego słonecznego kraju. Wprawdzie nie przekroczyłam progu świątyni belcanta, z którą związałeś swe życie, ale choć w zarysie mogłam poznać kraj, który wydał na świat tylu wspaniałych artystów. Musiałam również odwiedzić stolicę walca, skąd czasem prowadzisz tak popularne w świecie koncerty noworoczne. Zauroczenie Twoją osobowością, te uczucie, tak trudne do określenia, sprawia, że zostaniesz w mej pamięci na zawsze, w świecie muzyki, która tak wiele dla mnie znaczy. Alicja Karniej